با تمام توان برای پرچم میجنگم
همشهری آنلاین_ در روزهایی که غبار جنگ بر چهره شهرها مینشست و قلب ایران، یکپارچه برای وطن میتپید، روحیهای از جنس ایثار و مقاومت در رگهای جوانان این مرز و بوم جوانه زد. فردین هدایتی، قهرمان سنگینوزن کشتی ایران، نهتنها شاهد این حماسه ملی بود، بلکه خود تجسمی از این پایداری است. در بحبوحه خساراتی که حتی به خانه کشتی هم رسیده بود و پنجرههایش در هم شکسته بود، او با عزمی راسختر از همیشه، به تشک بازگشت و تمرینات فشردهای را پشت سر گذاشت. هدایتی که نام «امام علی(ع)» را پشتوانهای قلبی و معنوی بر دوبندهاش حک کرده، با تمام وجود برای کسب دوبنده تیم ملی در رقابت حساس با امین میرزازاده و سپس درخشش در مسابقات جهانی، قسم خورده است.
از شرایط آمادگی خودتان بگویید. این روزها تمرینات را چطور دنبال میکنید؟
خدا را شکر شرایط بدنیام خوب است و از نظر روحی هم در آمادگی کامل به سر میبرم. در این مدت، تمرینات خیلی خوب و فشردهای را پشت سر گذاشتهام، روی نقاط ضعفم کار کرده و سعی کردهام بدنم را به بالاترین سطح آمادگی برسانم. تمام تلاشم را میکنم تا دوبنده تیم ملی را بهدست بیاورم و بعد از آن، جانانه برای بالا بردن پرچم ایران در مسابقات جهانی، تلاش کنم.
رقابت شما با امین میرزازاده برای پوشیدن دوبنده تیم ملی در وزن سنگین به کجا رسید؟
همانطور که گفته شد، قرار است برای پوشیدن دوبنده تیم ملی، مسابقه انتخابی با امین میرزازاده برگزار کنم. من کاملا برای این رقابت آماده هستم و با انگیزه و امید فراوان پای کار میآیم. امین کشتیگیر خوب و قدری است، اما من به تواناییهای خودم ایمان دارم. هرکسی که در این مسابقه شایستهتر باشد و بتواند با اطمینان پرچم ایران را بالا ببرد، باید بهعنوان نماینده کشورمان راهی مسابقات جهانی شود. من تمام توانم را میگذارم تا آن نفر باشم.
وضعیت خانه کشتی و کمپ تیمهای ملی الان چطور است؟ چه تغییری نسبت به قبل داشته؟
خانه کشتی در جنگ واقعا خسارت جدی دیده بود. متأسفانه تقریبا همه پنجرهها از جا کنده و شیشههای کمپ تیمهای ملی پودر شده بود و حتی تابلوی سردر کمپ هم آسیب دیده بود. دیدن آن صحنهها خیلی ناراحتکننده بود، چون این کمپ خانه دوم همه ما کشتیگیران است، اما خوشبختانه با پیگیریهای مسئولان، تعمیرات بهسرعت انجام شد و الان وضعیت خیلی بهتر است. حالا همه شیشهها تعویض شده، پنجرهها در جای خود قرار گرفته و سالنها دوباره آماده تمرین است. بچهها به اردو و کمپ تیمهای ملی برگشتهاند و تمرینات منظم و بدون وقفه دنبال میشود. این خیلی اتفاق خوبی است و جای امیدواری دارد.
طلای جوانان جهان، قهرمانی آسیا و امیدهای جهان و بازیهای کشورهای اسلامی را دارید و فقط حضور در مسابقات جهانی بزرگسالان را تجربه نکردهاید. درصورت ملیپوش شدن چه پیشبینیای برای حضور در مسابقات جهانی دارید؟
خدا را شکر در همه مسابقات و ردههایی که گفتید مدال طلا گرفتهام و پرچم ایران را با افتخار چرخاندهام، برای مسابقات جهانی هم حتما همین هدف را دارم که اول شوم و پرچم کشور عزیزم را با افتخار بچرخانم.
روی دوبنده شما نام «امام علی» همیشه دیده میشود. درباره آن برایمان توضیح میدهید؟
من همیشه از مولا مدد میگیرم و این نام برایم یک پشتوانه قلبی و معنوی است. این باور به من آرامش و قدرت میدهد و وقتی با نام امام علی(ع) وارد تشک میشوم، احساس میکنم تنها نیستم و یک نیروی قوی پشت من است. این حس خیلی به من انگیزه میدهد.
صحبت پایانی؟
لازم میدانم از رشادتهای سربازان، نیروهای نظامی و کادر درمان عزیز کشورمان تشکر کنم. مردم ما یکبار دیگر نشان دادند چطور پای کشور هستند و خون میدهند ولی یک وجب از خاک وطن را نمیدهند. انشاءالله مسئولان هم بیشتر به فکر مردم عزیز باشند تا به نوعی ایثار آنها را جبران کرده باشند، هرچند حماسهای که مردم در جنگ رقم زدند، با هیچچیزی جبران نمیشود. امیدوارم کشورمان هرچه زودتر به آرامش و پیشرفت کامل برسد. من هم قول میدهم اگر دوبنده تیم ملی را بهدست بیاورم، در مسابقات جهانی با تمام توان برای بالا بردن پرچم ایران بجنگم و باعث سربلندی مردم عزیز کشورم شوم شاید بتوانم با این کارم لحظهای دلشان را شاد کنم.
